Liefde overwint alles

Een perfect hart

Op een dag stond er een jongeman in het midden van zijn dorp en beweerde dat hij het mooiste hart had van heel de vallei. perfect hart

Een grote menigte had zich om de jongeman verzameld en ze waren het allemaal met hem eens, zijn hart was perfect.

Er zat geen schrammetje of wond op zijn hart en ze vonden het het mooiste hart wat ze ooit gezien hadden.

De jongeman was er erg trots op en pochte nog meer over zijn mooie en perfecte hart.

Op een dag verscheen er een oude man vanuit de menigte en zei tegen de jongeman: "Waarom is jouw hart niet zo mooi als het mijne."

De menigte en de jongeman keken naar het hart van de oude man.

Het sloeg krachtig, maar zat vol littekens en er waren plaatsen bij waar er stukken uit waren gehaald en andere stukken waren in gezet, maar deze stukken pasten er niet mooi in, de hoeken waren rafelig.

Er waren plaatsen bij waar hele stukken misten uit zijn hart.

De mensen keken verbaasd en dachten - Hoe kun je zeggen dat jouw hart het allermooist is?

De jongeman keek naar het hart van de oude man en zag de staat waarin het verkeerde en lachte "Je maakt zeker een grap," zei hij.

 "Vergelijk jouw hart eens met het mijne.

Die van mij is perfect en de jouwe is een puinhoop vol littekens en scheuren."

"Ja," zei de oude man, "jouw hart ziet er perfect uit, maar ik zou niet met je willen ruilen.

Kijk, elk litteken vertegenwoordigt een persoon aan wie ik mijn liefde heb gegeven.

Ik scheur een stukje uit mijn hart en geef het, en vaak geven ze een stukje van hun hart aan mij om zo de lege plaats op te vullen.

Maar de stukken zijn niet precies hetzelfde. Ik heb gerafelde hoeken, dat ben ik met je eens, maar het herinnert me er aan dat we de liefde met elkaar hebben gedeeld.

Soms geef ik een stukje van mijn hart weg en geeft de ander me geen stukje van zijn hart terug.

Dat zijn de lege gaten - het geven van liefde is een risico.

Ook al zijn die gaten in mijn hart pijnlijk, ze blijven open.

Het herinnert me er aan dat ik ook liefde heb voor deze mensen en ik hoop dat ze op een dag zullen terug keren en het gat zullen opvullen.

Zo, zei hij zie je nu wat echte schoonheid is?"

De jongeman stond geheel roerloos met tranen die over zijn wangen rolden.

Hij loopt naar de oude man toe en scheurt een stuk van zijn perfecte hart.

Hij geeft het met trillende handen aan de oude man.

De oude man neemt het stuk hart aan en plaatst het in zijn eigen hart om vervolgens een stuk van zijn eigen hart in de wond van het hart van de jongeman te plaatsen.

Het past niet perfect, er zitten rafels aan, maar de jongeman kijkt naar zijn hart, niet meer perfect, maar mooier dan voorheen.

Schrijver onbekend